در مرور تاریخ تهران دهه ۴۰، کوچینی نامی است که به عنوان کاباره، رستوران دانسینگ، کافه و حالا سفره‌خانه از آن یاد می‌شود. شاخص‌ترین تصویری که قدیمی‌های تهران از این کافه به خاطر دارند، راهروی گورخری آن است. همراه ویکی پرند باشید تا گشتی در تقاطع خیابان کاخ (فلسطین) تا بلوار الیزابت (کشاورز) بزنیم و تاریخ تهران را مرور کنیم.

تاریخچه تاسیس کافه کوچینی

در دهه چهل خورشیدی، تهران چهره‌ای تازه به خود گرفت و به‌تدریج میزبان پدیده‌هایی شد که پیش‌تر در ایران سابقه نداشت؛ از کاباره‌ها و دانسینگ‌ها گرفته تا رستوران‌هایی با حال‌وهوای غربی. در این میان، رستوران دانسینگ «کوچینی» در خیابان فلسطین (کاخ سابق) و تقاطع بلوار کشاورز، به یکی از نمادهای فرهنگی آن دوران بدل شد.

نام کوچینی بیش از هر چیز با صدای فرهاد، خواننده محبوب و متفاوت نسل جوان گره خورده است. اجرای ترانهٔ «جمعه» در همین رستوران، که با شعر شهریار قنبری و آهنگ اسفندیار منفردزاده ساخته شد، روح اعتراض اجتماعی و سیاسی آن روزها را بازتاب می‌داد و کوچینی را به پاتوق روشنفکران و دگراندیشان بدل ساخت.

کوچینی نیز مانند بسیاری از مراکز فرهنگی و هنری از احکام افراطی انقلابیون در امان نماند و در ابتدا مصادره شد. ویدا قهرمانی نیز از ایران برای همیشه مهاجرت کرد و میراثش به تاراج رفت. این کافه پس از چند سال فعالیت خود را در قالب رستوران و سفره خانه از سر گرفت اما هیچ وقت به رونق سابق خود بازنگشت.